Za pomocą badania spirometrycznego ocenia się pojemność płuc. Pirometria jest bardzo prostym, bezbolesnym i krótkim. A jednocześnie bardzo ważnym badaniem, ponieważ tylko na jego podstawie można potwierdzić, że chorujesz na POChP.
Badanie spirometryczne polega na wykonywaniu w różny sposób wdechów i wydechów przez ustnik aparatu według poleceń osoby nadzorującej badanie (patrz zdjęcie). Wynik badania pokazuje pojemność życiową płuc, w skrócie FVC (u chorych na POChP często bywa prawidłowa) oraz wskaźnik nazywany FEV1, który ocenia stopień zwężenia oskrzeli (jest to najważniejszy parametr w całym badaniu). Na podstawie tych dwóch wartości lekarz ocenia stopień zaawansowania Twojej choroby, który może być łagodny, umiarkowany, ciężki lub bardzo ciężki). W początkowym okresie leczenia badanie to wykonuje się częściej - kilka razy w ciągu roku. Potem wystarczą pomiary wykonywane raz na 6 - 12 miesięcy. U chorych z ciężką postacią POChP lub z powtarzającymi się zaostrzeniami choroby badanie to wykonuje się częściej.
Poza spirometrią masz możliwość obiektywnej samokontroli przebiegu Twojej choroby w domu dzięki prostemu, taniemu i łatwo dostępnemu aparatowi o nazwie peakflowmetr (czytaj: pikfloumetr). W ten sposób możesz oceniać przebieg choroby i skuteczność leczenia.
W czasie pobytu w szpitalu lub wizyty u pneumonologa będziesz miał wykonane badanie gazometryczne. Ocenia ono ilość tlenu we krwi. Badanie polega na pobraniu niewielkiej ilości krwi, najczęściej z tętnicy na przedramieniu (badanie to może być bardziej przykre niż zwykłe pobranie krwi z żyły). Czasem miejscem pobrania jest płatek uszny. Badanie wtedy jest mniej bolesne i przypomina sposób, w jaki pobiera się krew z palca do oceny poziomu cukru we krwi. Gazometrię wykonuje się regularnie jedynie u pacjentów z niewydolnością oddychania. U pozostałych chorych wystarczy wykonanie kontrolnego badania raz w roku.
W początkowych okresach POChP najczęściej nie ma żadnych charakterystycznych dla choroby zmian radiologicznych w obrazie płuc. Stąd wykonywane w tym okresie badania radiologiczne nie pozwalają na rozpoznanie POChP. W miarę postępu choroby pojawiają się cechy rozedmy płuc, a w późniejszym okresie również cechy serca płucnego. Dopiero wówczas badanie radiologiczne może być pomocne w potwierdzeniu rozpoznania choroby. W stabilnym okresie POChP zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej powinno być wykonywane co najmniej raz na dwa lata. Często zachodzi konieczność wykonania tego badania w czasie zaostrzenia POChP.
Najczęściej nie stwierdza się zmian charakterystycznych dla POChP w badaniu EKG. Jedynie u chorych z zaawansowana postacią choroby lekarz może rozpoznać w EKG cechy przerostu prawej komory serca i cechy serca płucnego.
Również badanie morfologii krwi w większości przypadków jest prawidłowe. Dopiero ciężkie i długotrwałe niedotlenienie (niewydolność oddychania) powoduje typowe dla tego stanu zmiany w morfologii krwi: zwiększenie liczby krwinek czerwonych oraz podwyższenie poziomu hemoglobiny i hematokrytu. Infekcja dróg oddechowych może spowodować zwiększenie liczby krwinek białych.