










Serce płucne rozwija się u chorych z bardzo zaawansowaną postacią choroby. Postępujące zmiany w płucach spowodowane przez chorobę powodują, że serce zmuszone jest do bardziej wytężonej pracy. Proces ten trwając wiele lat prowadzi do stopniowego pogarszania się pracy serca, a w końcu do rozwinięcia się jego niewydolności.
Objawy serca płucnego można zaobserwować najczęściej w trakcie zaostrzenia choroby. Są to w różnym stopniu nasilone obrzęki kończyn dolnych czy pobolewania w okolicy wątroby. Lekarz może rozpoznać serce płucne również w okresie stabilnym choroby po wykonaniu odpowiednich badań.
Niewydolność oddychania jest to stan, w którym z powodu choroby płuc (np. POChP) dochodzi do nieprawidłowej wymiany tlenu i dwutlenku węgla w płucach. Chorzy Ci mają niedobór tlenu we krwi (z powodu utrudnionego przenikania tlenu z powietrza do płuc) oraz nadmiar dwutlenku węgla we krwi (który u zdrowych osób jest usuwany z organizmu). Niewydolność oddychania jest późnym powikłaniem POChP, a wyżej opisane zaburzenia rozwijają się stopniowo. Na podstawie pewnych objawów lekarz może podejrzewać u Ciebie niewydolność oddychania. Niedobór tlenu może powodować nieprawidłową pracę wielu narządów, a zwłaszcza mózgu i serca.
Niewydolność oddychania jednoznacznie można rozpoznać jedynie za pomocą badania gazometrii krwi tętniczej.