Także czynniki psychologiczne mają duży wpływ na rozwój niesprawności. U wielu chorych przewlekłe uczucie duszności i znacznie ograniczona tolerancja wysiłku prowadzi do zaburzeń emocjonalnych takich jak: depresja, lęk, uczucie osamotnienia, brak wiary w skuteczność leczenia czy brak celów życiowych. Depresja szczególnie częsta w terminalnej fazie choroby przyczynia się do silniejszego odczuwania dolegliwości. Dlatego pacjenci powinni korzystać z poradnictwa psychologicznego, psychoterapii grupowej i ćwiczeń rekreacyjnych.
Bardzo istotne wydają się być wzajemne kontakty chorych biorących jednocześnie udział w zajęciach. Przyjmują one często postać klubów chorych, pomagających sobie i wspierających się wzajemnie psychicznie i materialnie. Taką formą działalności zajmuje się właśnie nasze Stowarzyszenie
U części chorych na POChP obawa przed wysiłkiem związanym ze współżyciem może być przyczyną niepodejmowania życia seksualnego lub licznych obaw z nim związanych. O możliwości prowadzenia aktywnego życia płciowego decyduje przede wszystkim wydolność wysiłkowa pacjenta.
| Regularne przyjmowanie leków oraz rehabilitacja ogólnousprawniająca powinny w wystarczającym stopniu utrzymywać chorego na POChP w optymalnym stanie wydolnościowym. |  |
U osób otyłych z dodatkowymi obciążeniami chorobowymi lekarz pomocniczo może dołączyć lek poprawiający potencję.
Pacjenci oddychający tlenem w domu za pomocą koncentratora tlenu mogą na podstawie zaświadczenia lekarza z Poradni DLT ubiegać się o taryfę ulgową za zużywaną energię elektryczną.
Chorzy z niewydolnością oddychania powinni kierować do ZUS prośbę o zakwalifikowanie ich do pierwszej grupy inwalidzkiej oraz o otrzymanie zasiłku opiekuńczego.