Czy ważny jest sposób w jaki się odżywiam ?

Sposób, w jaki się odżywiasz, jest bardzo istotny w prognozowaniu postępu choroby. Zarówno wychudzenie, jak i otyłość są czynnikami, które mogą pogarszać przebieg choroby. Zwłaszcza znaczne wychudzenie prowadzi do osłabienia mięśni oddechowych i szkieletowych (odpowiedzialnych za ogólną kondycję organizmu).

Na początek proponujemy, abyś ocenił stan swojego odżywienia za pomocą poniższego wzoru nazywanego wskaźnikiem masy ciała (ang. BMI):

         masa ciała (kg)
BMI= 
            wzrost x wzrost (mkw)

Np. osoba o wadze 60 kg i wzroście 170 cm (1,7 m) będzie miała BMI = 60 kg / (1,7 m x 1,7 m) = 60 kg / 2,89 m2 = 25,38 kg/m2. Prawidłowa wartość BMI zawarta jest między 21 a 25 kg/m2. Niższa wartość BMI oznacza niedowagę, a wyższa nadwagę. Jeśli wynosi więcej niż 27 mówimy o otyłości.

Jeśli stwierdzisz u siebie niedowagę (BMI poniżej 21 kg/m2), a zwłaszcza gdy jest ona znacząca, powinieneś zastosować dietę bogatą w białko, ubogą w węglowodany i z ograniczonym spożyciem tłuszczów.

Oznacza to, że w Twojej diecie powinno być dużo białego sera, przetworów mlecznych, ryb, chudego mięsa, a mało pieczywa, produktów cukierniczych, masła, margaryny, śmietany, smażonych potraw. Czasem lekarz, aby poprawić Twój stan odżywienia może w diecie zastosować odżywki bogate w witaminy i białka.

W aptekach dostępne są specjalne płynne koncentraty, które mogą dostarczać odpowiednią ilość kalorii. Należy je stosować jako uzupełnienie normalnej diety, a nie jako zamiennik jedzenia.

Natomiast jeśli masz nadwagę (BMI pomiędzy 25 a 27 kg/m2) lub otyłość (BMI > 27 kg/m2) to dzięki stopniowemu zmniejszaniu ciężaru ciała możesz osiągnąć poprawę wskaźników czynności płuc tzn. spirometrii, odciążyć mięśnie wdechowe i lokomocyjne. Jednocześnie zmniejszysz ilość energii potrzebną do wykonywania każdego wysiłku fizycznego. Wielu pacjentów skarży się, że pomimo stosowania w diecie małych porcji jedzenia, ich ciężar ciała nie zmienia się w sposób istotny. Wynika to głównie z wolnej przemiany materii oraz z braku wysiłku fizycznego bądź jego znacznego ograniczenia.

Dla części chorych, zwłaszcza tych z niewydolnością oddychania, spożywanie posiłków może być przyczyną nasilenia duszności. Powinni oni spożywać posiłki częściej, ale za to w małych ilościach, z łatwo strawnymi pokarmami. Osoby oddychające tlenem w domu powinny używać tlenu w czasie i po posiłku, ponieważ trawienie wymaga od organizmu dużego wysiłku.